خرید زیورآلات دست‌دوم می‌تواند راهی برای پیدا کردن طرح‌های خاص باشد، اما ظاهر براق به‌تنهایی وضعیت قطعه را نشان نمی‌دهد. پیش از تصمیم‌گیری، آن را زیر نور کافی از همه‌طرف ببینید و به بخش‌هایی توجه کنید که هنگام استفاده فشار بیشتری تحمل می‌کنند؛ مثل قفل، حلقه‌های اتصال و پشت انگشتر. فرورفتگی، خراش عمیق یا تغییر شکل ممکن است نشانهٔ فرسودگی یا آسیب باشد. نشان‌هایی مانند ۱۸K، ۷۵۰ یا ۹۲۵ دربارهٔ عیار اعلام‌شده اطلاعات می‌دهند، اما وجود یک عدد به‌تنهایی اصالت یا جنس همهٔ اجزای زیور را ثابت نمی‌کند. به‌خصوص در قطعاتی که چند بخش یا رنگ متفاوت دارند، از فروشنده توضیح دقیق جنس بدنه، قفل و اتصالات را بخواهید. اگر دربارهٔ جنس فلز تردید دارید، بررسی حضوری توسط متخصص ارزش دارد. در دستبند و گردنبند، قفل را چند بار به‌آرامی باز و بسته کنید. قفل باید درست درگیر شود و حلقه‌های کنار آن نباید باز یا بیش‌ازحد نازک شده باشند. پیوندهای زنجیر را نیز از نظر ساییدگی و تعمیرهای قبلی بررسی کنید؛ محل اتصال نامتعارف یا لحیم‌کاری قابل‌مشاهده دلیلی برای پرسیدن دربارهٔ سابقهٔ تعمیر قطعه است. برای انگشتر، به ضخامت رکاب در قسمت زیر انگشت نگاه کنید. این بخش با استفادهٔ طولانی ممکن است نازک شود. اگر رکاب نامتقارن است یا نشانه‌ای از تغییر سایز و تعمیر دارد، پیش از خرید بپرسید آیا برای استفادهٔ روزمره استحکام کافی دارد و اصلاح آن چه هزینه‌ای خواهد داشت. در پایان، تفاوت قطعهٔ ساخته‌شده از طلا یا نقره با قطعهٔ آبکاری‌شده را در توضیحات فروشنده روشن کنید؛ این تفاوت بر آنچه می‌خرید اثر دارد. بهتر است مشخصات اعلام‌شده، وزن، وضعیت ظاهری، تعمیرهای شناخته‌شده و شرایط بازگشت کالا در رسید یا شرح کتبی خرید ثبت شود. برای قطعهٔ گران‌قیمت، ارزیابی مستقل پیش از پرداخت می‌تواند ابهام‌های مهم را برطرف کند.