تمیز کردن و پولیش طلا و نقره چه تفاوتی دارند؟

وقتی زیورآلات کدر می‌شوند، همیشه به پولیش نیاز ندارند. تمیز کردن معمولاً برای برداشتن آلودگی، چربی و باقی‌ماندهٔ مواد از سطح انجام می‌شود. پولیش ساینده، علاوه بر تغییر ظاهر سطح، مقدار کمی از فلز را هم برمی‌دارد. شناخت این تفاوت کمک می‌کند برای یک آلودگی ساده، سراغ رسیدگی غیرضروری نرویم. در زیورآلات طلا، پولیش می‌تواند خط‌وخش‌های سطحی را کمتر کند، اما تکرار زیاد آن بی‌اثر بر بدنه نیست؛ چون در هر نوبت مقداری فلز برداشته می‌شود. بهتر است نیاز به پولیش را متخصص بررسی کند. وجود چند خط ظریف ناشی از استفادهٔ روزمره، لزوماً به معنی نیاز فوری به بازگرداندن سطح کاملاً آینه‌ای نیست. در نقره نیز مواد پولیش می‌توانند همراه با لایهٔ تیرگی، مقداری نقره از سطح بردارند. پارچهٔ مخصوص پولیش نقره با پارچهٔ نرم معمولی تفاوت دارد و می‌تواند حاوی ذرات ساینده باشد. بنابراین، مالیدن طولانی و پرفشار آن روش مناسبی برای مراقبت روزانه نیست. پولیش‌های عمومی فلزات هم ممکن است برای نقره بیش از اندازه ساینده باشند. پیش از براق کردن، به نوع پرداخت زیور توجه کنید. تیرگی داخل نقش‌های بعضی زیورآلات نقره عمداً ایجاد شده تا طرح برجسته‌تر دیده شود؛ تمیزکاری شدید می‌تواند این جلوه را از بین ببرد. زیورآلات دارای روکش طلا یا نقره نیز حساس‌ترند، چون ساییدن سطح ممکن است به پوشش آن‌ها آسیب بزند. برای مراقبت روزمره، از روش و محصول متناسب با جنس و پرداخت همان قطعه استفاده کنید. زیورآلات را در جعبه یا کیسهٔ نرم نگه دارید و از تماس با سطوح زبر جلوگیری کنید. اگر پس از تمیزکاری ملایم هنوز ظاهر زیور رضایت‌بخش نبود، دربارهٔ نیاز به پولیش حرفه‌ای مشورت کنید؛ تمیزکاری معمول و بازسازی سطح، دو رسیدگی متفاوت‌اند.