چه زمانی قفل و زنجیر طلا و نقره به تعمیر نیاز دارند؟

بررسی زنجیر فقط به سالم بودن حلقه‌های وسط آن محدود نمی‌شود. قفل، حلقه‌های اتصال دو سر زنجیر و محل اتصال آویز هم باید بررسی شوند. فرسودگی یک قطعهٔ کوچک می‌تواند باعث باز شدن گردنبند یا دستبند و گم شدن تمام زیور شود؛ به همین دلیل، کنترل دوره‌ای اتصالات بخشی از مراقبت معمول طلا و نقره است. در قفل‌های خرچنگی و حلقه‌ای فنردار، بازوی قفل باید پس از رها کردن اهرم، کامل به محل خود برگردد. نیمه‌باز ماندن، گیر کردن اهرم یا ضعیف شدن محسوس برگشت آن، نیازمند بررسی است. اگر برای بسته شدن قفل مجبورید هر بار آن را با دست تنظیم کنید، تا پیش از رسیدگی به آن اعتماد نکنید. حلقهٔ کوچک بین قفل و زنجیر را هم دقیق ببینید. فاصله افتادن بین دو سر حلقه، تغییر شکل یا نازک شدن بخشی از آن، نشانه‌هایی هستند که نباید نادیده بمانند. در بدنهٔ زنجیر نیز حلقه‌ای که نسبت به بقیه کشیده‌تر، بازتر یا نازک‌تر دیده می‌شود، بهتر است پیش از استفادهٔ دوباره بررسی شود. به تغییر حالت زنجیر هم توجه کنید. تاخوردگی یا پیچ‌خوردگی تازه را با کشیدن زنجیر امتحان نکنید. مدل‌های ظریف، توخالی و زنجیرهای تخت به مراقبت بیشتری نیاز دارند. زنجیرهای ماری و تخت را هنگام نگهداری صاف قرار دهید تا فشار و خم‌شدگی موضعی کمتری به آن‌ها وارد شود. وزن آویز باید با ساختار و ضخامت زنجیر متناسب باشد. اضافه کردن آویز سنگین به زنجیر بسیار ظریف یا توخالی می‌تواند فشار بیشتری به حلقه‌ها وارد کند. اگر آویزتان را عوض کرده‌اید، سازگاری آن با زنجیر را دوباره بررسی کنید؛ سالم بودن قبلی زنجیر، به‌تنهایی برای این ترکیب جدید کافی نیست. اگر قفل خودبه‌خود باز می‌شود یا اتصال تغییر شکل داده است، زیور را تا زمان بررسی کنار بگذارید. هنگام مراجعه، از تعمیرکار بخواهید وضعیت کل زنجیر و اتصالات اطراف محل آسیب را هم بررسی کند. در زنجیری که چند بخش آن فرسوده شده، تعمیر یک نقطه ممکن است برای استفادهٔ مطمئن کافی نباشد.